بیماری دیستمپر در سگ

درحالی‌که بیماری دیستمپر در سگ در سراسر جهان یافت می‌شود، واکسیناسیون تعداد مرگ‌های منسوب به آن را بسیار کاهش داده است. توله‌سگ‌های سه تا شش‌ماهه بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند. احتمال مرگ آن‌ها از سگ بالغ آلوده بیشتر است. این بیماری بعد ازهاری، دومین بیماری کشنده ویروسی در سگ‌ها است.

ویروس CDV از طریق ادرار و مدفوع سگ‌های آلوده قابل‌انتقال است. اما روش اصلی انتقال از طریق ذرات ویروسی موجود در هوا است که توسط سگ دمیده می‌شود. سگ‌هایی که در مرحله بهبودی بیماری قرار دارند ممکن است ویروس را برای چندین هفته با خود داشته باشند.

اگرچه به‌محض بهبود کامل، خطر ابتلا به دیگران از بین رفته است. ویروس CDV به بیشتر مواد ضدعفونی‌کننده حساس است. بنابراین تمیز کردن معمول محل زندگی سگ‌های آلوده، شیوع بیماری دیستمپر در سگ را به حداقل می‌رساند. انسان می‌تواند به عفونت CDV بدون علامت مبتلا شود. اما اگر در برابر سرخک ایمن‌سازی شده باشد، از CDV نیز محافظت می‌شود.

آیا بیماری دیستمپر در سگ قابل پیشگیری است؟

دیستمپر یکی از جدی‌ترین بیماری‌هایی است که سگ شما می‌تواند به آن مبتلا شود؛ همچنین یکی از موارد قابل‌پیشگیری است. در اینجا حقایق، علائم، گزینه‌های درمان و روش‌های پیشگیری وجود دارد که هر صاحب سگ باید در مورد بدخلقی بداند.

اگر شما به‌طور مرتب سگتان را واکسینه می‌کنید، بیماری دیستمپر برای شما باید آشنا به نظر برسد. دامپزشکان واکسن دیستمپر را به همراه واکسن‌های پاروا ویروس، آدنو ویروس سگ و هاری یک واکسن اصلی می‌دانند.

این بیماری بسیار مسری و بالقوه کشنده است. ویروس پارامیکسو در سگ‌ها باعث پریشانی می‌شود و این ویروس بسیار با ویروس‌های سرخک و آفتاب‌گیر ارتباط دارد. با حمله به چندین سیستم در بدن باعث ایجاد بیماری شدید در میزبان می‌شود. درنتیجه عفونت گسترده‌ای ایجاد می‌شود که درمان آن دشوار است.

چگونه دیستمپر گسترش می‌یابد؟

سه‌راه وجود دارد که سگ‌ها می‌توانند به بیماری دیستمپرمبتلا شوند:

  • از طریق تماس مستقیم با حیوان یا شی‌ء آلوده
  • از طریق قرار گرفتن در معرض هوا
  • از طریق جفت

بیماری دیستمپر درسگ از طریق تماس مستقیم یا قرار گرفتن در هوا پخش می‌شود؛ مانند سرماخوردگی در انسان. وقتی سگ یا حیوان وحشی آلوده، سرفه، عطسه یا پارس می‌کند، قطرات آئروسل را در محیط آزاد می‌کند. حیوانات و سطوح اطراف را مانند کاسه‌های غذا و آب آلوده می‌کند.

چگونگی گسترش
چگونگی گسترش بیماری دیستمپر در سگ

خبر خوب این است که ویروس در محیط دوام زیادی ندارد و توسط اکثر مواد ضدعفونی‌کننده می‌تواند از بین برود. اما خبر بد این است که سگ‌های آلوده به این بیماری می‌توانند ویروس را تا چند ماه پخش کرده و سگ‌های اطراف خود را در معرض خطر قرار دهند.

سگ‌ها تنها حیواناتی نیستند که می‌توانند به دیستمپر مبتلا شوند. حیوانات وحشی مانند راکون، روباه، گرگ، کایوت و راسو نیز می‌توانند دچار این بیماری شوند. این بدان معناست که شیوع بیماری پریشانی در جمعیت حیات‌وحش محلی می‌تواند سگ‌ها را در معرض خطر ابتلا به بیماری قرار دهد. حتی اگر آن‌ها با سگ‌های دیگر تماس نداشته باشند.

سگ‌ها همچنین می‌توانند ویروس را از طریق جفت به توله‌سگ‌های خود منتقل کنند. این‌یکی از دلایل مهم بودن واکسینه کردن کامل سگ‌هایی است که قصد تولیدمثل آن‌ها را دارید.

علائم بیماری دیستمپر در سگ چیست؟

سگ‌های بیمار بسته به پیشرفت بیماری در بدن آن‌ها طیف گسترده‌ای از علائم را تجربه می‌کنند. هنگامی‌که یک سگ آلوده می‌شود. ویروس در ابتدا قبل از حرکت در بافت لنفاوی دستگاه تنفسی تکثیر می‌شود. تا بقیه بافت لنفاوی سگ، دستگاه تنفسی، دستگاه GI، اپیتلیوم دستگاه ادراری تناسلی، سیستم عصبی مرکزی و بینایی را آلوده کند. به‌این‌ترتیب بیماری دیستمپر در سگ، منجر به دو مرحله از علائم می‌شود.

بیماری دیستمپر در سگ
بیماری دیستمپر در سگ

مرحله یک

اولین علامت بیماری دیستمپر در سگ ‌ها معمولاً ترشحات آبکی تا چرکی از چشم است. به دنبال آن تب، کاهش اشتها و ترشحات شفاف‌ بینی است. بیشتر سگ‌ها تقریباً 3 تا 6 روز پس از آلوده شدن، تب می‌کنند. اما علائم اولیه به‌شدت مورد و نحوه واکنش بیمار به آن بستگی دارد.

به‌طورکلی، علائم مرتبط با بیماری دیستمپر در سگ‌ها در طی اولین مراحل آلودگی عبارت‌اند از تب، ترشحات بینی، ترشح چرکی چشم، بی‌حالی، بی‌اشتهایی، سرفه کردن، استفراغ، اسهال، درمانیت پوسچولار (بندرت)، التهاب مغز و نخاع، سفت شدن پنجه‌های پا و مینای دندان غیرمعمول است.

یکی دیگر از خطرات مرتبط با بیماری دیستمپر در سگ‌ها، عفونت باکتریایی ثانویه است. در صورت به خطر افتادن سیستم ایمنی سگ توسط ویروس دیستمپر، حمله می‌کند. عفونت‌های باکتریایی ثانویه می‌توانند علائم تنفسی و دستگاه گوارش را ایجاد کنند، ازجمله استفراغ، اسهال، مشکل تنفس، تغییر در میزان تنفس و ذات‌الریه است.

مرحله دو

برخی از سگ‌ها با پیشرفت بیماری و حمله به سیستم عصبی مرکزی، علائم عصبی پیدا می‌کنند. این علائم به‌خصوص برای صاحبان سگ‌ها نگران‌کننده است.علائمی همچون افسردگی، آتاکسی، ناتوانی در هماهنگی عضلات، هیپرستزی، حساسیت بیشتر به محرک‌های حسی مانند لمس و درد، میوکلونوس، اسپاسم، عضلات را از کار می‌اندازد.

کاهش توانایی‌های ذهنی و مهارت‌های حرکتی مانند دور زدن، فلج جزئی یا کامل، نیستاگموس (حرکات تکراری چشم)، انقباض عضله، تشنج با افزایش بزاق و حرکات جویدن و در آخر مرگ است.

بیماری دیستمپر در سگ
بیماری دیستمپر در سگ

بیماری دیستمپر در سگ‌ها بسته به‌شدت مورد، برخی یا همه این علائم را نشان می‌دهد. طبق انجمن دامپزشکی آمریکا (AVMA)، بیماری دیستمپر در سگ اغلب کشنده است و سگ‌هایی که زنده می‌مانند معمولاً آسیب دائمی و جبران‌ناپذیری در سیستم عصبی دارند.

چه سگ‌هایی بیشتر در معرض خطر بیماری دیستمپر هستند؟

بیماری دیستمپر برای همه سگ‌ها خطرناک است. اما سگ‌ها و توله‌سگ‌های واکسینه نشده کمتر از چهار ماه، بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند. اگر توله‌سگ شما علائم بیماری دیستمپر را نشان داد، بلافاصله با دامپزشک تماس بگیرید.

چگونه می‌توان بیماری دیستمپر در سگ را درمان کرد؟

هیچ درمانی برای بیماری دیستمپر وجود ندارد. دامپزشکان از طریق ترکیبی از علائم بالینی و آزمایش‌ها تشخیصی یا از طریق کالبدشکافی پس از مرگ، بیماری را تشخیص می‌دهند. به‌محض تشخیص، مراقبت کاملاً حیاتی است. دامپزشکان، اسهال، استفراغ و علائم عصبی را درمان می‌کنند. از کمبود آب بدن جلوگیری و سعی می‌کنند از عفونت‌های ثانویه جلوگیری کنند. بیشتر دامپزشکان توصیه می‌کنند که سگ‌ها در بیمارستان بستری و از سگ‌های دیگر جدا شوند تا از شیوع عفونت جلوگیری کنند.

میزان بقا و طول عفونت به سویه ویروس و قدرت سیستم ایمنی سگ بستگی دارد. برخی از موارد به‌سرعت در طی 10 روز برطرف می‌شوند. موارد دیگر ممکن است هفته‌ها و حتی ماه‌ها پس‌ازآن علائم عصبی را نشان دهند.

همان‌طور که اشاره شد متأسفانه، هیچ داروی خاصی وجود ندارد که بتواند بیماری دیستمپر در سگ را درمان کند. بهترین گزینه درمانی در این زمان مراقبت حمایتی برای علائم مختلف و جلوگیری از بروز عفونت‌های جدید در هنگام سرکوب گلبول‌های سفید خون است. چند نمونه از درمان حمایتی مانند آنتی‌بیوتیک برای جلوگیری از ذات‌الریه، مایعات IV برای جایگزینی مایعات ازدست‌رفته در اثر اسهال و استفراغ، داروهای ضد تشنج و آستروئیدها (فقط با تشنج شدید استفاده می‌شود که با داروی منظم قابل‌کنترل نیست).

درمان
چگونگی درمان

جلوگیری از عفونت

اما برخلاف مسئله درمان، پیشگیری از عفونت دیستمپر مقوله‌ای آسان است. “دیستمپر شات” به‌طورکلی با واکسن‌های پاروا ویروس سگ، پارا آنفلوانزا، آدنو ویروس 2، لپتوسپیروز و گاهی ویروس کرونا ترکیب می‌شود. توله‌سگ‌ها یک سری برنامه واکسیناسیون دریافت می‌کنند که از شش تا هشت هفتگی شروع می‌شود و سپس هر چهار هفته یک‌بار تا سن 16 هفتگی شروع ادامه دارد.

واکسن بعدی باید یک سال بعد، با تقویت‌کننده‌ها هر یک تا سه سال پس‌ازآن تجویز شود. برخی از دامپزشکان به‌طور خودکار بر اساس یک برنامه منظم واکسن می‌زنند. دیگران آزمایش‌هایی را برای تعیین میزان آنتی‌بادی در سگ شما انجام می‌دهند و براساس نتایج تصمیم می‌گیرند که آیا تقویت‌کننده استفاده کنند یا نه. دامپزشکان امروزه اما برآیند تا آزمایش خون را برای تصمیم‌گیری در مورد واکسیناسیون انجام دهند، زیرا تحقیقات نشان می‌دهد که بسیاری از واکسیناسیون‌ها بیشتر از فایده برای سگ‌ها به آن‌ها آسیب می‌رسانند.

واکسن دیستمپر

بیماری دیستمپرکاملا قابل‌پیشگیری است. چندین کار وجود دارد که می‌توانید برای جلوگیری از بیماری انجام دهید. اطمینان حاصل کنید که توله‌سگ شما مجموعه کاملی از واکسیناسیون را انجام داده است.

واکسیناسیون‌های مخصوص بیماری دیستمپر در سگ را در طول زندگی سگ خود به‌روز نگه‌دارید و از ایجاد هرگونه شکاف و وقفه در واکسیناسیون خودداری کنید.

سگ خود را از حیوانات و حیوانات وحشی آلوده دورنگه دارید. مراقب معاشرت با توله‌سگ یا سگ واکسینه نشده خود باشید، مخصوصاً در مناطقی که سگ‌ها تجمع دارند.

تشخیص عفونت

تشخیص بیماری دیستمپر در سگ بسیار دشوار است. آزمایش‌های دیستمپر گاهی اوقات نتیجه مثبت کاذبی را نشان می‌دهند و بیماری‌های زیادی با علائم مشابه وجود دارد.

بیماری دیستمپر در سگ
تشخیص عفونت در سگ

آزمایش مایع نخاعی مغز، تشخیص قطعی را ارائه می‌دهد، اما این آزمایش گران است و می‌تواند برای سگ شما خطرناک باشد.

اکثر دامپزشکان به تشخیص بالینی اعتماد می‌کنند. آن‌ها با گرفتن شرح‌حال کامل سگ ازجمله برنامه واکسیناسیون وی و غیره، علائم را بررسی می‌کنند، آزمایش‌های معمول را انجام می‌دهند و سایر بیماری‌ها را رد می‌کنند.

کلام آخر

همان‌طور که میدانید نگهداری و مراقبت از موجودات وفادار و دوست‌داشتنی نیازمند توجه کردن و داشتن اطلاعات در این زمینه است. واسط کالا در این مقاله سعی کرد شما را با بیماری دیستمپر در سگ آشنا کند. اگر به این حیوانات علاقه دارید پیشنهاد می‌کنم مطالعه مقالات مرتبط در وب‌سایت واسط کالا را از دست ندهید. همچنین فراموش نکنید که با دانلود اپلیکیشن واسط کالا می‌توانید اجناس دست‌دوم و یا حیوانات خانگی خود را با قیمت مناسب خریدوفروش کنید. از اینکه با ما همراه بودید سپاسگزاریم.

سایر مطالب مرتبط با سگ:

منابع :

merckvetmanual.com

akc.org

نظرات
تا کنون نظری ثبت نشده است.
ثبت نظر