شناسایی و سم‌پاشی مگس کبوتر

Hippoboscidae، معروف به مگس کبوتر یا keds، خانواده‌ای از مگس‌های عجیب‌وغریب هستند. این نوع حشره احتمالاً برای افرای که کبوتر دارند، دامداران و سوارکاران قابل‌شناسایی است و این حشرات را زیاد دیده‌اند.

بعید است شخصی را ببینید که صاحب کبوتر باشد و با این نوع حشرات آشنایی نداشته باشد؛ زیرا مگس‌های هیپوبوسید انگل‌های اجباری هستند؛ یعنی در بیشتر مواقع پرنده‌های شما به این انگل مبتلا می‌شوند. جالب است بدانید که این انگل‌ها فقط از خون میزبان خود تغذیه می‌کنند.

برای جمع‌آوری اطلاعات بیشتر درزمینهٔ مشکلات کبوترها، می‌توانید مقاله‌ی بیماری‌های کبوتر را مطالعه کنید. همچنین در ادامه این مطلب شمارا با این انگل و مضراتش آشنا خواهیم کرد.

مگس کبوتر

مگس کبوتر یا همان هیپوبوسید برای میزبان خود کاملاً خاص هستند. بیش از 200 گونه Hippoboscidae وجود دارد و 75 درصد از این مگس‌ها پرندگان و کبوترها را مبتلا می‌کنند.

برخی از مگس‌های کبوتر، حتی برای گونه خاصی از پرندگان ترجیحات متمایزی از خود نشان می‌دهند. یک‌گونه از هیپوبوسیدها منحصراً در پرندگان دریایی یافت می‌شود و گونه دیگر فقط کبوترها را انگلی می‌کند.


مگس کبوتر از جانداران خون گرم تغذیه می‌کند که اکثر آن‌ها شامل پستاندار، انواع پرندگان (خصوصاً کبوتر) و حتی انسان‌ها می‌شود. هم مگس ماده و هم مگس نر از خون میزبان انرژی موردنیاز خود را فراهم می‌کنند.

این نوع انگل‌ها برای مکیدن خون میزبان خود به بدن او می‌چسبد و بین پرها ها موهای او پنهان می‌شود. پاهای خاص این حشره به او کمک می‌کند تا محکم به میزبان خود بچسبد.

این انگل قبل از سن بلوغ بال ندارد. اکثر گونه‌های مختلف این مگس بدون بال هستند و یا زمانی که به میزبان خود می‌چسبند، بال‌های خود را از دست می‌دهند.

گسترش مگس کبوتر

این حشره به‌عنوان یک انگل مضر شناخته‌شده است که به‌راحتی بین پرندگان و پستانداران انتقال پیدا می‌کند. در بیشتر موارد دیده‌شده این انگل از کبوتر به انسان‌ها منتقل‌شده است.

جالب است بدانید که این حشره بیشتر در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری دیده می‌شود و در فصل گرما این انگل بین پرندگان شایع‌تر خواهد بود.

مگسی که از میزبان خود جدا شود به‌سرعت به سمت نزدیک‌ترین میزبان بعدی پرواز می‌کند.

این توانایی حرکت راحت از یک فرد میزبان به فرد دیگر، هیپوبوسیدها را به یک حشره ناقل خطرناک تبدیل می‌کند. همچنین عوامل بیماری‌زایی مانند بیماری مالاریا نیز می‌توانند از طریق خون میزبان‌ها منتقل شود.

گسترش حشره
گسترش مگس کبوتر

ظاهر این انگل

ظاهر مگس کبوتر مسطح است و رنگی بین قهوه‌ای و سبز دارد که اندازه آن‌ها در هر سن متفاوت است.

سر این حشرات بسیار بزرگ است و اندازه آن 5 الی 6 میلی‌متر می‌باشد. طول بدن این مگس با بال‌هایش نیز بین 6 تا 7 میلی‌متر می‌باشد. این حشرات به‌آرامی حرکت می‌کنند؛ طوری که میزبان این حشرات متوجه حرکتش نشود.

پوسته خارجی این مگس بسیار محکم است و می‌توان گفت تنها وسیله دفاعی او نیز هست.

تولیدمثل این مگس

این انگل بسیار پر جنب‌وجوش و خطرناک است و نمی‌توان آن‌ها گرفت؛ به دلیل پرش‌های بلندش البته بیشتر اوقات نیز از بال‌های خود استفاده می‌کند. مگس‌های ماده با کمک مگس‌های نر لاروهای مگس را تولید می‌کنند.

مگس‌های ماده این لاروها را در بدن خود نگه می‌دارند و از آن‌ها مراقبت می‌کنند. آن‌ها این کار را تا زمانی که لاروها به شفیره تبدیل شوند انجام می‌دهند.

در طول این مدت لاروها از ترشحات غدد شیری رحم مگس ماده تغذیه می‌کنند تا به شفیره تبدیل شوند. پس‌ازاینکه این روند سه مرتبه تکرار شد و در سه مرحله لاروها تشکیل شدند، لاروهای دوره اول به سن مناسب رسیده‌اند و به‌اندازه کافی رشد کرده‌اند.


مگس‌های کبوتر بالغ پس از بلوغ شفیره‌ها، آن‌ها را از بدن خود خارج می‌کنند. شفیره‌ها به‌سرعت تغییر رنگ می‌دهند و به رنگ تیره درمی‌آیند.

این شفیره‌ها به رنگ قهوه‌ای تیره درمی‌آیند و بیشتر مواقع در لانه کبوترهای خود می‌توانید آن‌ها را ببینید.

آن‌ها اغلب در گوشه‌های تنگ و تاریک مخفی می‌شوند پس محل نگهداری آن‌ها باید استاندارد باشد. این لاروها شب‌ها به تغذیه از کبوترها می‌پردازند تا زمانی که بالغ شوند.

درنهایت زمانی که چرخه زندگی این شفیره‌ها به اتمام رسید، برای ساکن شدن در بدن میزبان خود آماده‌شده‌اند.
همچنین می‌توانید برای کسب اطلاعات بیشتر برای ساخت محل نگهداری کبوترهای خود، مقاله‌ی محل نگهداری کبوتر را نیز مطالعه کنید.

آیا مگس‌های کبوتر از انسان نیز تغذیه می‌کنند؟

به نظر می‌رسد این سؤال یک پاسخ واضح داشته باشد؛ اما یک مطالعه جسورانه در سال 1931 توسط Robert Coatney انجام‌شده است که ثابت کرده مگس کبوتر قادر است از انسان تغذیه کند! کواتنی مگس‌ها را مجبور به گاز گرفتن و مکیدن خون انسان‌ها کرد.

او 2 دوست خود را برای انجام این آزمایش استخدام کرد و درواقع میزبان مگس‌ها شد. بااین‌حال متوجه شد که آن‌ها فقط در صورت عدم انتخاب دیگری از خون انسان تغذیه می‌کنند.

مگس کبوتر
تغذیه مگس کبوتر از انسان

پس از انجام این آزمایش یک علامت گزش قرمز و خارش‌دار ظاهر شد که به ترتیب 6 روز، 9 روز و 20 روز برای کواتنی و دوستانش ادامه داشت.

دلیل تغییر در تعداد روزهای انجام‌شده برای ظاهر شدن علامت گزش مشخص نیست و از آن زمان تاکنون چنین آزمایشی تکرار نشده است.

مگس‌ها نمی‌توانند فقط با رژیم غذایی که از خون انسان تشکیل‌شده است دوام بیاورند. درنهایت نمی‌توانند برای مدت طولانی زنده بمانند و توانایی تولیدمثل نخواهند داشت.

در این آزمایش مگس نر کبوتر 12 روز زندگی کرد درحالی‌که مگس کبوتر ماده 7 روز زندگی کرد. آن‌ها هرگز لارو تولید نکردند. این آزمایش ثابت کرد که مگس‌های کبوتر میزبان‌های خاصی دارند و فقط با تغذیه از پرندگان قادر به زنده ماندن و تولیدمثل خواهند بود.

آیا این مگس ناقل بیماری‌های انسانی نیز هست؟

مگس کبوتر همراه با مگس بدنام تسه تسه به Superfamily Hippoboscoidea تعلق دارد. مگس تسه تسه در ناحیه تریپانوزومیازیس آفریقا است که به آن بیماری خواب نیز گفته می‌شود.

علت آن انگلی است (Trypanosoma brucei) که توسط مگس تسه تسه در بین انسان‌های ساکن آفریقا شیوع پیدا می‌کرد.

در صورت عدم درمان، بیماری خواب می‌تواند کشنده باشد. خوشبختانه توزیع جغرافیایی مگس تسه تسه فقط در آفریقای مرکزی است.

بااین‌حال ازآنجاکه مگس کبوتر ازنظر ظاهری نسبتاً نزدیک به مگس تسه تسه است، برخی از دانشمندان در حال انجام تحقیقاتی هستند که آیا مگس‌های کبوتر نیز دارای ترپانوزوم هستند!

زیرا ممکن است منجر به شیوع این بیماری در سراسر جهان شود! تا آن زمان، هنوز مشخص نیست که آیا مگس کبوتر ناقل بیماری‌های انسانی است یا نه.

کلام آخر

مگس کبوتر، یک انگل خارجی به نام لاتین پزودولینشیا کاناریسیس، به رنگ خاکستری و یا قهوه‌ای‌رنگ با جثه‌ای کوچک است. حرکت این مگس‌ها در بین پرهای کبوتر بسیار سریع است و به‌راحتی قابل‌رؤیت است.

ابتلای شدید توسط این انگل ممکن است موجب مرگ‌ومیر جوجه کبوترها بشود و والدین آن‌ها را نیز تا سر حد مرگ ضعیف کند. این مگس می‌تواند بیماری‌های واگیردار مانند مالاریا را نیز به کبوتر شما منتقل کند.

ضدعفونی کردن محل نگهداری کبوترها با محلول ۱ تا ۵ درصد نگوون در مدت هر سه هفته یک‌بار، برای از بین بردن مگس کبوتر در محل نگهداری کبوترها کافی است.

برای از بین بردن این انگل در بدن جوجه‌ها یا کبوترهای بالغ باید از گرد نگوون استفاده کنید و آن را در زیر بال‌ها و بین پرهای کبوتر خود بزنید.


نکته: توجه داشته باشید که این گردها به داخل دهان و یا چشم‌های پرنده شما نرود؛ زیرا ممکن است مشکل‌ساز شود.
همچنین اگر به کبوترها علاقه بسیاری دارید، به شما پیشنهاد می‌کنیم مقالات را در وبلاگ واسط کالا مطالعه کنید.

برای داشتن خرید و فروشی آسان اپلیکیشن واسط کالا را دانلود کنید.

مقالات پیشنهادی :

منابع:
entomologytoday.org
wiki.nus.edu

نظرات
تا کنون نظری ثبت نشده است.
ثبت نظر